Steeds duidelijker wordt dat het vrouwen- en mannenlichaam verschillend kan reageren op diabetesbehandelingen, met mogelijk gevolgen voor de behandeling in de praktijk. Een nieuwe systematische review en meta-analyse onderzocht sekseverschillen in glycemische uitkomsten bij volwassenen met diabetes die insuline gebruiken. In totaal werden 24 gerandomiseerde en observationele studies (2014–2025) geïncludeerd.
Bij diabetes type 1 vonden de auteurs geen significant verschil tussen vrouwen en mannen in het behalen van gezond HbA1c. Vrouwen in de geïncludeerde studies brachten gemiddeld iets meer tijd binnen het gewenste glucosebereik door, maar dit verschil was (net) niet statistisch significant. Bij diabetes type 2 hadden mannen iets vaker een HbA1c binnen de streefwaarden, terwijl vrouwen gemiddeld hogere, voor gewicht gecorrigeerde, insulinedoses nodig hadden.
Voor het risico op hypoglykemieën werden geen eenduidige sekseverschillen gevonden: in ziekenhuisstudies leken vrouwen iets minder vaak een hypoglykemie te krijgen, terwijl in de thuissituatie juist een omgekeerde trend werd gezien.
De auteurs pleiten ervoor om in toekomstig onderzoek en in de verdere ontwikkeling van behandelstrategieën meer rekening te houden met sekseverschillen. Tegelijkertijd benadrukken zij dat de huidige bewijskracht nog onvoldoende is om nu al seksespecifieke behandeladviezen te geven. De bevindingen ondersteunen wel een gepersonaliseerde diabeteszorg, waarin biologische sekse wordt meegewogen naast factoren zoals lichaamscompositie, leefstijl, comorbiditeit en medicatiegebruik.
Bronvermelding:
Liu, C., & et al. (2026). Sex differences in glycemic outcomes: a systematic review and meta-analysis of diabetes treatments. BMJ Open Diabetes Res Care, 14: e004692. doi:10.1136/bmjdrc-2025-004692.
