Wie ’s nachts wakker is en kunstlicht aan heeft, doet meer dan alleen zijn bioritme verstoren. Het beschadigt mogelijk op termijn ook het geheugen. Dat blijkt uit een dierstudie in Communications Biology.
Muizen die zes dagen lang tijdens hun normale slaapfase aan licht werden blootgesteld presteerden daarna duidelijk slechter op een geheugentest voor objectherkenning. De verstoring van de slaapcyclus van de muizen komt overeen met het draaien van een nachtdienst. Na de blootstelling aan het licht bleek dat het ruimtelijk geheugen van de muizen intact bleef, maar het vermogen om iets voor langere tijd te onthouden ging achteruit. De onderzoekers ontdekten dat de biologische klok in de hippocampus – het hersengebied dat belangrijk is voor het geheugen – volledig uit de pas raakte. Belangrijk detail was dat de muizen die alleen wakker werden gehouden zonder blootstelling aan licht wel goed bleven presteren. Niet het wakker zijn zelf is dus het probleem, maar licht op het verkeerde moment. Verder was het opvallend dat toen de onderzoekers lokaal een stresshormoon (dexamethason) in de hippocampus toedienden, het dag-nachtritme van de hersenklok zich herstelde. Ook bleef het geheugen dan behouden.
Voor mensen met een verstoord slaapritme, zoals nachtwerkers, is dit een concrete aanwijzing dat consequente duisternis tijdens de rustperiode net zo belangrijk is als voldoende slaap zelf. Voor behandelaars die cliënten begeleiden met chronische vermoeidheid, concentratieklachten of een verstoord dag-nachtritme is dit onderzoek een extra argument om lichthygiëne serieus te nemen als onderdeel van het herstelplan.
Bronvermelding:
Zhang, X., & et al. (2026). Light during the rest phase disrupts hippocampal clock function and impairs object recognition memory. Communications Biology.
